W ciąży zapotrzebowanie na składniki mineralne rośnie, ponieważ w tym okresie kobieta musi odżywiać siebie i dziecko. Jednym z najistotniejszych pierwiastków podczas ciąży jest magnez.

Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca w stanach niedoboru magnezu przyjmowanie go  w dawce dobowej wynoszącej około 6 mg na każdy kilogram masy ciała u osób zdrowych. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny zastosować nawet dwukrotnie większą ilość tego pierwiastka. Zazwyczaj waha się ona od 200 do nawet 1000 mg na dobę. Zapotrzebowanie jest większe, ponieważ w ciągu doby około 8 mg magnezu wykorzystuje rozwijający się płód. Później, w okresie laktacji, do pokarmu trafia aż 25 mg magnezu. Może to doprowadzić do powstawania niedoborów tego pierwiastka w organizmie matki.

Wysiłek fizyczny, w zależności od intensywności, może spowodować zwiększone zapotrzebowanie na wiele pierwiastków, a w szczególności na magnez. W czasie ćwiczeń wzrasta pobór tego makroelementu, ponadto zwiększa się jego wydalanie z potem. Zaleca się uzupełnianie magnezu po wysiłku fizycznym.

Udowodniono wpływ magnezu na układ hormonalny człowieka, a szczególnie – na gospodarkę insulinową. Niski poziom tego makroelementu prowadzi do upośledzenia tolerancji glukozy, co może prowadzić do rozwoju cukrzycy typu 2. W badaniach zaobserwowano, że po zastosowaniu odpowiedniej terapii magnezem ryzyko rozwoju cukrzycy oraz jej powikłań spadło. Przyjmowanie tego kluczowego minerału może pomóc osobom z cukrzycą typu 2, ze stanem przedcukrzycowym lub osobom, które chcą utrzymać poziom cukru we krwi na odpowiednim poziomie.

Przyjmowanie leków moczopędnych (diuretyków) może prowadzić do niedoborów magnezu w organizmie. Diuretyki wpływają na działanie nerek, stymulując je do wydalania większej ilości wody oraz makroelementów, w tym magnezu.